Yoga leert je ‘Zijn waar je bent’…

Velen van ons leven een gehaast leven. Dag in dag uit bezig achter de eigen verwachtingen aan te rennen en dat wat anderen van ze verwachten. Heel vaak hoor ik iemand zeggen, nog even dan is het gelukkig weer weekend. Maar vaak zijn ook de weekenden ver van te voren al volgepland met verplichtingen waaraan voldaan moet worden. Er zijn zoveel verwachtingen, het lijkt nooit genoeg te zijn. Alsof we gevangen zijn in een onbehaaglijke situatie waarin er nooit genoeg tijd is om even bij onszelf te zijn, zo denken we.
Misschien is die tijd er eigenlijk wel, maar geven we er niet aan toe?

Hoe kom ik hier ook al weer ?
Eigenlijk ging alles best goed, dacht ik. Succesvol als soft-sculpture artist, een agenda twee jaar vooruit vol met opdrachten. Ik had alle prijzen wereldwijd gewonnen die ik maar kon winnen met mijn werk, (ontdekte ook dat dit me niet gelukkiger maakte). Een mooi en lief gezin, iedereen tevreden, lekker druk dacht ik, maar wat knaagde daar dan steeds maar weer?

Diep van binnen knaagde van alles, wat ik natuurlijk nooit liet merken. Ik wilde het allerliefst een gezellige lieve moeder, vrouw, dochter, vriendin etc. zijn. En toen hield het op, het ging niet meer. Letterlijk was er geen kracht meer. Ik kon mijn armen amper nog optillen. Met vage schouder en nekklachten naar de manueel therapeut, met een nieuw etiketje -overspannen- op mijn voorhoofd.
Mijn grenzen waren voor het eerst in mijn leven echt bereikt, ik was mezelf tegengekomen en kon er echt niet meer omheen.

Toen ontstond chaos, er waren mystieke openbaringen en ervaringen die ik totaal niet begreep. Het was heel dubbel, op die bodem ontwaakte iets moois. Een innerlijk vuur wat er voor zorgde dat ik opeens alles, maar dan ook alles durfde aan te gaan, echt eerlijk zijn naar mezelf en naar mijn omgeving. Het was verwarrend, heftig, moeilijk, mooi, zacht, hard en dat dan allemaal tegelijk.

Perfectionist als ik was (en misschien nog steeds een beetje ben:-)), ging ik van alles lezen en op zoek naar antwoorden, en zo kwam heel regelmatig het woord yoga voorbij. Ik voelde aan alles dat de sportschool mocht worden ingeruild voor yogalessen. Mijn dank is ongelooflijk diep aan alle yogadocenten die mij geïnspireerd en begeleid hebben.

Het beoefenen van Yoga heeft mij geholpen mezelf terug te vinden, achter die muur van etiketjes die in de loop van het leven op mij geplakt waren (vooral door mezelf). Het loslaten hiervan ging echt niet van het ene op het andere moment. Maar er was iets ontwaakt wat zich niet meer liet onderdrukken. Er volgden jaren van veranderingen, overgave, vertrouwen hebben, confrontaties aangaan, loslaten, acceptatie, inspanning en ontspanning. Allemaal woorden die zo gemakkelijk uit te spreken zijn, die vaak gezegd worden tijdens yogalessen. Ze zijn met het verstand te begrijpen, maar vaak vergt het vurige inzet, liefdevolle volharding en tijd om ze echt te doorvoelen en te kunnen laten gebeuren.

Op reis door lichaam en geest en jeZelf (her)vinden. Wie jij ten diepste bent. Dat is Yoga en dat is voor mij waar het beoefenen van yoga over gaat.
Deze reis heeft mij op een gegeven moment doen besluiten om de ‘Saswitha Opleiding voor Yoga en Wijsbegeerte’ te gaan volgen om alle facetten van mens-zijn beter te kunnen doorgronden. Nu een aantal jaren later ben ik blij en dankbaar dat ik door middel van yoga & meditatielessen deze reis over mag brengen aan een ieder die het wil ontvangen.

Met dank aan alle inspirerende leraren. <3

(Dit bericht werd geplaatst in Yogablog op 1 juli 2014)