Maandelijks archief: februari 2019

Spiritueel uit de kast komen.

Steeds meer mensen bevinden zich bewust of onbewust in een veranderingsproces, een overgangsfase. Je ziet dan bijvoorbeeld in dat het oude niet meer past, maar vindt het moeilijk om keuzes te maken, je twijfelt, je denkt dat je het niet kan of weet niet meer waar je passie ligt.

Wie ben ik in essentie, wat wil ik eigenlijk….Dit zijn existentiële vragen die op kunnen komen en waar je meestal niet zomaar een antwoord op hebt. Nadenken hierover helpt niet. Gedachten gaan volgens gewoontepatronen, en hoe meer je nadenkt en een antwoord zou willen forceren, hoe meer je vernauwing waar kunt nemen in plaats van ruimte.

Wat kun je doen om meer helderheid te vinden in jezelf?

Belangrijk is verantwoording te nemen voor jezelf. Je zult zelf stappen mogen zetten in een bepaalde richting. De belangrijkste richting hierbij is naar binnen, meer Zelfinzicht ontwikkelen.

Inzicht en creativiteit ontstaat vanuit rust, ruimte, vanuit innerlijke stilte. Creëer je de juiste omstandigheden dan ontstaat Zelfinzicht geleidelijk helemaal vanzelf. Dit is vaak een proces, dat je het yogapad zou kunnen noemen.

Maak (liefst dagelijks) tijd voor yoga/meditatie, begin met 10 minuten per dag, hiermee ontwikkel je innerlijke stilte (ruimte, leegte), en innerlijke kracht.

Wandel, (liefst in de natuur) en voel hoe je loopt, bewust van je voeten en benen, gebruik je zintuigen, ruik, voel, kijk. Kijk ook omhoog, naar de lucht, ga eens in het gras liggen, net als toen je nog kind was.

Tijdens je werk of op andere momenten waarop je druk bent, regelmatig de aandacht even naar binnen brengen, observeer je adem, vraag je simpel af, hoe voel ik me nu, observeer, zonder verhaal, zonder oordeel… (Zet bijvoorbeeld een timertje ieder uur). Hoe je je voelt wordt op deze manier daadwerkelijk in het moment waargenomen, herkent. Blijf ruim, open. Alles mag er zijn, het is er toch al……

Ontspan……Het kan confronterend zijn, dit proces terug naar jezelf, maar dat is een fase die ook weer voorbijgaat. Iets wat onbewust is, kun je niet veranderen, het gaat om leren (her)kennen wat is, bewust worden van jezelf. Zo kun je stap voor stap je authenticiteit (her)vinden.

Blijf vriendelijk voor jezelf, beoefen geweldloosheid naar jezelf en alle levende wezens, dat is de basis. Ont-wikkel jezelf. Neem bijvoorbeeld wekelijkse yogalessen ter inspiratie van thuisbeoefening, of sluit je aan bij een maandelijkse meditatiegroep met gelijkgestemden. Zo kun je van elkaar leren. Vanuit innerlijke Stilte en Waarheid ont-wikkel je elkaar (het hoeven geen vrienden te worden) en motiveer je elkaar tot oefenen. Lees eens een boek van een spiritueel leraar die je aanspreekt. Ook op deze website vind je misschien inspiratie in mijn schrijfsels. Hier een link naar meer inspiratie en een paar films. <3

Je bent altijd welkom voor een vrijblijvend gesprek!




NadaYoga en stembevrijding

“Innertuning with Sound & Silence”

Nieuw! Vanaf maart 2019 begin ik met lessen Nada Yoga en stem/klank bevrijding, individueel of (bij meer belangstelling) in een kleine groep. Een meditatieve sessie in mantra, klank, adem en stilte. Soms onder begeleiding van één van mijn twee Indiase instrumenten, de tanpura en/of de shrutibox, die dan de toon zullen zetten. In deze experimentele fase ben je van harte welkom om tegen een kleine donatie mee te doen. Af en toe op woensdagavond van 20.00 uur tot 21.00 uur. Heb jij belangstelling, sta je open voor iets anders, dan hoor ik graag van je! Hieronder een link naar een Yogablog van een aantal jaren terug. <3

http://www.marjoleinediemel.com/je-stem-laten-klinken/

Wanneer hielp yoga jou?

Deze week viel het nieuwe yogamagazine in de bus. Er staat een schrijfoproep in, ‘wanneer hielp yoga jou?’. Ik kan veel opnoemen waarbij de beoefening van yoga mij hielp. Ik ben alle leraren eeuwig dankbaar. Toch, ik las de vraag, en er kwam meteen iets in me naar boven, wat ik nooit zal vergeten, daarom heb ik de ervaring ingestuurd en deel ik deze ook hier in mijn yogablog.

Het is al een aantal jaren terug, het was mijn eerste stilteretraite. De omgeving was prachtig. Een lange oprijlaan met oude kastanjebomen aan weerszijden, een klein klooster aan de rand van een uitgestrekt duingebied en wij als deelnemers met begeleiding in een gebouw vlak naast het klooster. Het hele gebied ademde stilte.

De dag begon met een yogales om zes uur in de ochtend, er was een inleiding in het thema van de dag en daarna deden we afwisselend een half uur zitmeditatie en een half uur loopmeditatie. Dit ging door tot tien uur in de avond, onderbroken door eenvoudige maaltijden, een korte pauze na de maaltijden en er was een yogasessie als afwisseling in de vroege avond.

Op een middag halverwege de stilteretraite stond een stille stevige en lange wandeling op het programma, dwars door het duingebied naar zee en weer terug. Ik had alleen slippers en een paar slappe gympies met dunne zolen bij me. Het gebied was prachtig, maar het viel me tegen hoe slecht ik op deze schoenen mee kon komen, er waren geen echte paden, het was ruw en hobbelig onder mijn voeten. Iedereen liep op stevige wandelschoenen, stapte stevig door, was beter voorbereid. Ik moest echt kijken waar ik mijn voeten plaatste, kon niet snel lopen op de dunne zolen, mijn voeten en enkels hadden totaal geen steun aan de schoenen, het viel me kortom helemaal niet mee. Het duurde een paar uur voor we bij zee aankwamen en na even gezeten te hebben op het strand, uitkijkend over zee, wat heerlijk was, begon de wandeling weer terug door het duingebied. Ik raakte steeds verder achterop, er waren gedachten als, oh nee nog minimaal anderhalf uur lopen, dat red ik nooit, ik ben moe, ik heb pijn etc.

Toen hoorde ik diep van binnen vanuit het niets de rustige stem van mijn eerste yogadocent Guiseppe B. “breng je aandacht naar Hara.”

Ik voelde mijn innerlijke kracht groeien, de vermoeidheid verdween, er waren geen gedachten meer, de aandacht bleef in Hara*. Met steeds meer energie en kracht vervolgde ik mijn pad, ik liep een aantal andere deelnemers zelfs voorbij. <3

Wanneer hielp yoga jou?

*Het woord ‘Hara’ betekent letterlijk ‘buik’ en komt uit het Japans. Het woord heeft vooral bekendheid gekregen door oosterse gevechtssporten. Het Harapunt bevindt zich ongeveer drie vingers breed onder de navel. Als je vanuit dit punt loopt en ademt, beweeg je vanuit je middelpunt. Het heeft ook een positieve uitwerking op je stemgeluid.